Other things that I promised myself to be doing, is using more fabrics from my stash instead of buying new ones. I know, I’m a little bit addicted to fabric, but that’s the case with more pretty things that I encounter.

This sweet Chinese duck for instance; it travelled all the way from China to Venice and than to my place (the Netherlands), but I just couldn’t leave it on that dusty shelf in Venice, could I?

The sweet little messenger bags for kids are made from stash fabric and are up for sale in the shop!

How about your new years resolutions?

Afgelopen weekend werkte ik, en terwijl ik het niet eens heel druk heb gehad, lijkt het soms alsof de dagen zich aaneen rijgen met slapen, opstaan, werken en weer slapen. En dan ineens is het al februari! We hebben er al een twaalfde stukje tweeduizendtwaalf op zitten! Hmm, is het alweer een maand geleden dat ik goede voornemens bedacht? Ik had dus al met vier en een half kilo minder van mezelf door het leven kunnen gaan, met de nadruk op hád. Note to self: houd je aan je voornemens!

Een ander goed voornemen is dat ik minder stofjes aanschaf; ik heb al zoveel moois in de kast liggen, maar betrap mezelf toch steeds op ekster-gedrag als ik weer een mooi stofje zie. Mooie dingen eigenlijk. Niet alleen stofjes.

Zie hier bijvoorbeeld de Chinese eend die ik in Venetië tegenkwam en nu bij mij permanent onderdak heeft gevonden. Die kon ik toch niet laten staan op een onopvallend plekje in een stampvol winkeltje?

Deze lieve kindertasjes naaide ik met een Zweeds stofje (het gele) en een ozo lief stofje van Mies & Moos (het groene) en zijn verkrijgbaar in de shop!

Jullie nog goede voornemens?

Heerlijke, heerlijke zomerlucht..

Ik denk dat mijn wens wens voor een zomers gevoel verhoord is; wat een zalig weer hebben we vandaag! Zon en strakblauwe lucht. Als ik nu foto zou plaatsen zou het een nog blauwere foto zijn dan die jullie nu zien. Krijgen jullie daar ook zo’n energie van? Ik krijg een bijna onbedwingbare neiging om in de tuin aan de slag te gaan, maar het is nog maar januari!

Gisteravond legde ik de laatste hand aan wat nieuw gezelschap voor op mijn naaitafel. Wat mij steeds weer verbaast, is het moment dat ‘het ding’ oogjes krijgt en dan meteen ‘ding-af’ is. Ik denk dat ik me heb laten inspireren door ons aller pedagoog, mr. De Uil. Heerlijke kleurtjes.. Misschien een achterachterachterneef van… (bij uilen gaan de generaties sneller, weet je). Terwijl meneer de uil dan hier zijn oogjes dicht en snaveltje toe doet, ga ik mezelf nog even gauw nuttig maken.

Fijn weekend!

Het is heus niet dat ik me verveel of zo. Echt, ik kan op dit moment wel een heleboel dingen verzinnen die erg nuttig zijn om te doen of zelfs echt nog gedaan moeten worden. Maar dat heb ik dus niet gedaan, niet op dit moment tenminste.
Het is gewoon dat ik er zo van houd om dingen te maken, dat is alles!
Serieus.

It probably wasn’t the most logical time of the year to visit Venice, but maybe that’s just the reason why I liked it so much! We enjoyed a blue and sunny sky, spotted a lot of gondola’s and soft coloured alleys, made even more pictures, we ate antipasti, and if I still didn’t convince you yet: I think I’ve never met more kind people in a touristic place than I did in Venice. Dieting is what’s up for coming week.. ever tried to resist Italian food?

Waarschijnlijk was het niet de meest logische tijd van het jaar om naar Venetië te gaan, maar misschien waren afgelopen drie dagen juist daarom zo geslaagd! We kregen een straal blauwe hemel, aten antipasti, spotten veel gondels en pastelkleurige steegjes, maakten misschien zelfs meer foto’s van dat alles en als ik iemand nog niet heb overgehaald Venetië te bezoeken: volgens mij heb ik nog nooit zulke vriendelijke mensen ontmoet op een toeristische plek, als in Venetië. Komende week staat lijnen op de planning, want Italië en eten is een onweerstaanbare combi!

Dat ik gewoon ontzettend uitkijk naar de zomer, ja dat moet het zijn! Waarom kan ik op het moment anders alleen nog maar aan aardbeitjes en kersen denken? Ik bedoel, kijk dan toch.. ik kon mezelf gewoon niet helpen. Ik ben gewoon niet zo’n wintertype en nu het hier vriest ben ik helemaal uit mijn element. Dan krijg je dus dít soort dingen. Komend weekend ga ik met een vriendin naar Venetië – ik dacht om de kou te ontvluchten- maar het blijkt daar ook te vriezen, aldus de laatste voorspellingen. Misschien dat ik mijn schaatsen maar meeneem, best bijzonder schaatsen in Venetië lijkt me..

The apron is just a smaller (kids’) version of the apron over here, with some alterations. I made it with some leftover linen, because I was so much in love with this kind of green. It gave me some trouble however with sewing, but look at the result!

The strawberry-pouches where very simple and quick to make. I lined them with vintage Swedish strawberry fabric.. don’t you just love the sweetness of it?

Het schortje in feite een kleinere versie van het schort hier, maar met een paar wijzigingetjes. Zo zit de band los in het schortje en kan van voren gestrikt worden, afhankelijk van de grootte van degene die het draagt natuurlijk. Ik naaide het met een stukje groen linnen dat ik nog had, echt een hele mooie kleur groen. Jammergenoeg naaide het linnen niet makkelijk, maar het resultaat is daar!

Verder maakte ik de aardbeitjes met een trekkoord (makkelijk en snel projectje) en voerde ze met Zweedse vintage stof. Kijk dan toch naar dat stofje hoe zoet, heerlijk toch?

Jullie al zin in de zomer?

And it worked!



Een week geleden mocht ik één van wijlen oma’s kartonnen dozen doorspitten. In die doos zouden lakens zitten, tja.. mijn fantasie sloeg op hol over mooie gebloemde lakens, terwijl ik eigenlijk wel wist dat mijn oma een enkel-witte-lakens- persoon is. Hmmn. Ik beleefde dan ook een extatisch momentje toen mijn vingers gesteven kant en draad voelden. En, het werd mooier: oma bleek echt de mooiste roze rode kleedjes te hebben geborduurd! Uren had ze er waarschijnlijk ingestoken om deze bloemen in kruissteek te verwezenlijken. Maar, het koste me slecht een fractie van een seconde om te bedenken wat ik ermee zou doen..

.. precies wat ik in gedachten had!

Thank you granny <3

Op het moment ben ik verslaafd aan het kijken van oude Poirot afleveringen op Youtube, tjonge wat is die man geobedeerd door zijn snorren. Meervoud, want ze veranderen met de seizoenen. Maar hoezeer hij ook geobsedeerd is, ik denk niet dat die voorliefde mij zal pakken. Voor degenen die wel helemaal weg zijn van snorren liggen er nu twee zelf gefabriekte etuitjes in de shop.

Doesn´t want to be a fish anymore =(

Last year I bought some khanga´s, while working in Tanzania. These cotton pieces of fabric are used by most women in Eastern Africa, for about everything from wearing to wiping and cleaning. Fond as I am of blue, but royal blue in particular, my eye catched this khanga (sold by the two) with pears. I decided it was time for the khanga to become a grocery bag, so I can be in touch with the yummy bright blue a few times a week. On the front is a little pouch, so it can be folded into a little pocket to carry along. Only ten days old and already turned into a favourite object..

De afgelopen twee jaar ben ik twee keer in Oost Afrika geweest en bracht een paar kanga’s mee terug. Kanga’s worden door de meeste vrouwen daar gedragen, maar dragen is niet lang niet alles wat er mee gebeurt. Vaak zijn het hele kleurige doeken met een tekst erop, meestal een Swahili spreuk. Mijn oog viel onderandere op deze knalblauwe kanga, want gek als ik ben op blauw kon ik m niet weerstaan! De tas die ik ervan maakte is naar een patroon van Eloleo. Nog maar tien dagen in gebruik en nu al een favoriet!