Lapjensmarkt

Nou, daar ben ik dan weer. Terug van.. tja, waarvan?

a. een nijlcruise
b. een zeer inspirerende cursus
c. herstellende van de mexicaanse griep
d. alledaagse besognes

Mja, dat laatste dus, saai maar waar. Helemaal niets interessanterigs, maar gewoon druk. Toen ik mijn ogen opsloeg na al die so to called ‘drukte’, bleek het november te zijn. Lieve lezers, we leven in november! De bomen zijn op hun mooist en het herfst. Afgelopen weekend ging ik naar de lapjesmarkt, mijmerend, mensen kijkend en nieuwe inspiratie opdoende.  Want wauw, wat zijn er veel mooie stoffen te koop!

Met éen lap van éenzestig toog ik huiswaards. Een lap voor een swap: kijk even hier.

Jullie nog naaiprojecten in ‘t vizier?

Oh en deze foto’s moesten gewoon even, ter ere van de herfst, voor zolang het nog niet wintert..
Fijne avond!

Verwenneritis

Afgelopen dagen leed ik aan een vreemd soort aandoening, niets ernstigs maar toch. Ik kreeg het er warm van, werd rood.. en allemaal de schuld van anderen! Puh. 

Maar het blijkt een aandoening te zijn waar goed mee valt te leven, al vraagt het wel intensieve betrokkenheid van naasten. Een soort mantelzorgers zeg maar. Die dienen het proces in stand te houden, noodgedwongen, anders krijgt het te noemen slachtoffer (ik, ik!) zeer vervelende ontwenningsverschijnselen. Zoiets.

Dus het is allemaal háaaar schuld!

Kijk nou toch eens wat ik allemaal voor moois kreeg..

een superlief naaihuisje, met allemaal handige accesoires. Dat stofje, is het niet geweldig? Ben dol op blauwe bloempjes.

 

O, en van die bloempjes móet ze geweten hebben. Wat een ontzettend mooi gehaakte bloemmetjes.. helemaal van de hand van Prutsen en dat terwijl ze nog niet eens heel erg lang haakt. Zeg eerlijk, dat kan geen mens er vanaf zien. Ik heb een bruine ribjas  en denk dat die bloemetjes daar helemaal perfect voor zijn, alsof ze het wist!

Alsof dat nog niet genoeg was om mij in uppermood te krijgen, zat er ook nog een heerlijk roggekussen bij.. pokpokpoook en een heleboel lekkers mjjum (ze moet hebben geweten dat ik eigenlijk een chocoholic ben, maar dat is een ander hoofdstuk en staat ook geheel los van bovenstaand ziektebeeld)..

Goed, het is heus niet om jullie de ogen uit te steken, want ik kan er dus helemaal niets aan doen. Completely innocent.  Dankjewel lieve Prutsen! Hier kun je trouwens zien wat ik een tijdje terug voor haar maakte, in ruil. Projectje xyz, weet u nog?

Van Els kreeg ik nog een heel stel mooie buttons, voor haar promotingscampagne voor borstvoeding en van de buurjongen een heerlijk stuk appeltaart. 

Ik kan u zeggen, het is o zo fijn om zo verwend te zijn!

I do love food!

O, wat zet ik mijzelf graag neer als een keukenprinses, for I do love food! Echt, ik ben dol op verschillende smaakjes en het scheelt niet veel of smaak bepaald mijn humeur. Anyway. Dat wil dus nog niet zeggen dat ik dan ook echt een keukenprinses bén. Op Sanneke’s advies ging ik op zoek naar een recept voor kaneelrolletjes. Na twee pogingen had ik echt een heerlijk ruikend huis, maar de rolletjes zagen er niet zo uit als in mijn gedachten..  En dat was poging twee. Ik verzeker u, er komt een poging drie, welke dan de perfecte kaneelrol teweeg zal brengen! Mind my words..

Even voelde ik mij Julie, die zich met haar hele wezen op het beroemde kookboek van Julia Child stort en zich voorneemt vijfhonderdzoveel recepten in een jaar door te koken en er over te bloggen. En dat koken dan perfect hè..  Héel, héel even duurde dat gevoel maar, want ik kon me niet voorstellen dat Julie elk recept drie keer overmaakte en daarnaast ook nog fulltime werkte. Hmm.

Wat een za.li.ge film! Meryl Streep door de bocht, met haar geweldige karakter, de liefde voor eten en koken, het bloggen, Julie met haar blog-wel-en-wee. Keukenprinses of niet, dit is een mustsee voor elke blogger!

Natuurlijk ben ik érrug benieuwd of ik jullie warm heb kunnen maken en of dat jullie ‘m al hebben gezien.
Julie’s blog kun je grappig genoeg nog gewoon hier lezen, helemaal puur, ongewijzigd. Toch grappig om eens te lezen, verhaaltjes van een Blogster Van Het Eerste Uur..

Thanks to Polly voor de tip!

Bon apetit!

Poepoeh, nou moe!

Echt jongens, jullie zetten me teveel in de schijnwerpers! Een mens zou er verlegen van worden..

Ontdekte ik een paar dagen terug nog dat ik was genomineerd voor de Dutch Bloggies -en dat is echt een eer, geloof me!- vandaag zag ik dat ik een award kreeg van Sanne, het creatief brein achter Eloleo. De ‘honest scrap award’, voor mensen die bloggen met hart en ziel. Dankjewel Sanne!

De award zegt dat je tien dingen over jezelf onthult, dus bij deze ‘the big reveal’!

Want waarschijnlijk wist je niet dat Knofje:

1. gek is op bakken en het uitproberen van nieuwe recepten, maar houdt  het allermeest van een andermans cuisine – liefst onverwachts
2. wel eens in de auto blijft zitten om een liedje te blijven luisteren tot het afgelopen is, omdat de plaat anders de hele dag blijft steken op éen strofe
3. jubeltenen heeft
4.  haar brood verdient als vroedevrouw, vannacht nog opstond voor weeën in de kou
5. een spree met foeten is
6.  lief, niet impulsief, slordig maar ook perfectionist, geduldig, maar met besef van tijd
7. poeh hee, ben ik er al?
8. in staat is te trippen op stof, retro doet het hierbij goed!
9. drie kippen heeft, maar eigenlijk een hond wilde
10.  en dat Knofje niet houdt van uitgebreid over zichzelf praten, dus dat ze het hierbij laat!

Op mijn beurt geef ik de award aan

Els, zij zet elke keer weer mooie momenten uit haar dagelijks leven op haar blog ‘weg van de wereld’. Echt, elke keer als ik haar stukje lees of bekijk, voel ik me ook even weg van de wereld.. bedankt Els!

Daan, zij blogt recht uit haar hart over theater, muziek en haar kinderen op ‘MaandagDaandag’.  Leuk dat je ons steeds een kijkje laat nemen in je leven!

Raffie, met haar optimistische inslag maakt ze de wereld een stukje mooier op haar blog ‘Rafraffel’.

Genoeg voor een hongerwinter

Okay. Ik weet het, wéer. Nog meer!
Maar goed, in elk geval ben ik voorbereid.

Op een hongerwinter ofzo. Want dan kan ik mijn tassen volstoppen met uien en aardappels van het land. Of als ik werkeloos zou worden, kan ik altijd nog gaan naaien. Of als ik dakloos wordt, kan ik een tassentipi bouwen. Of als er een nieuwe ijstijd aanbreekt, kan ik mezelf tenminste in tassen hullen, of eronder slapen. Of ze ruilen. Ofzo.

Maar voor nu ben ik al tevreden dat ik er twee verkocht op de braderie voor het goede doel.