Afgelopen dagen leed ik aan een vreemd soort aandoening, niets ernstigs maar toch. Ik kreeg het er warm van, werd rood.. en allemaal de schuld van anderen! Puh.
Maar het blijkt een aandoening te zijn waar goed mee valt te leven, al vraagt het wel intensieve betrokkenheid van naasten. Een soort mantelzorgers zeg maar. Die dienen het proces in stand te houden, noodgedwongen, anders krijgt het te noemen slachtoffer (ik, ik!) zeer vervelende ontwenningsverschijnselen. Zoiets.
Dus het is allemaal háaaar schuld!
Kijk nou toch eens wat ik allemaal voor moois kreeg..

een superlief naaihuisje, met allemaal handige accesoires. Dat stofje, is het niet geweldig? Ben dol op blauwe bloempjes.

O, en van die bloempjes móet ze geweten hebben. Wat een ontzettend mooi gehaakte bloemmetjes.. helemaal van de hand van Prutsen en dat terwijl ze nog niet eens heel erg lang haakt. Zeg eerlijk, dat kan geen mens er vanaf zien. Ik heb een bruine ribjas en denk dat die bloemetjes daar helemaal perfect voor zijn, alsof ze het wist!

Alsof dat nog niet genoeg was om mij in uppermood te krijgen, zat er ook nog een heerlijk roggekussen bij.. pokpokpoook en een heleboel lekkers mjjum (ze moet hebben geweten dat ik eigenlijk een chocoholic ben, maar dat is een ander hoofdstuk en staat ook geheel los van bovenstaand ziektebeeld)..

Goed, het is heus niet om jullie de ogen uit te steken, want ik kan er dus helemaal niets aan doen. Completely innocent. Dankjewel lieve Prutsen! Hier kun je trouwens zien wat ik een tijdje terug voor haar maakte, in ruil. Projectje xyz, weet u nog?
Van Els kreeg ik nog een heel stel mooie buttons, voor haar promotingscampagne voor borstvoeding en van de buurjongen een heerlijk stuk appeltaart.
Ik kan u zeggen, het is o zo fijn om zo verwend te zijn!